تبليغاتX
قاف

قاف

نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟

مائده های زمینی و مائده های تازه

 

  •     ناتانائیل همچنان که می گذری، به همه چیز نگاه کن، و در هیچ جا درنگ مکن.

 

  •     سبکبار شو. مگذار سنگینی سبکترین خاطره ی گذشته تو را در بند کشد.

 

  •      "خود را بشناس". این اصل اخلاقی به همان اندازه که زشت است، زیان آور نیز هست. کسی که به بررسی خود می پردازد، مانع تحول خویش می شود.

کرم پیله ای که در پی شناسایی کامل خود باشد هرگز پروانه نخواهد شد. ...

زیرا آدمی به همان صورتی که خود را یافته است می ماند و از آن پس دربند آن است که همانند خود بماند.  وفادار ماندن به خویش... ترس از تناقض گویی....

 

  •       آنچه بخواهی در وجود خویش حفظ کنی رو به زوال می رود. 

 

  •      آنچه نتوانی ببخشی مالک تو می شود.

 

  •       آه! نعمتی بیش از آنچه هوسم بتواند از آن بهره گیرد به چه کارم می آید؟

 

  •      دلم می خواهد همه صورتهای زندگی را تجربه کنم ؛ زندگی ماهیان و گیاهان را!

 

  •       باید دست به عمل زد؛ بی "داوری" درباره خوب و بد آن. باید دوست داشت و از خیر و شر آن دغدغه ای به خود راه نداد.

 

  •      بهترین و مطمئن ترین راه برای پراکندن خوشبختی در پیرامون خویش این است که خود تصویری زنده از آن ارائه دهیم، و بر آن شدم که خوشبخت باشم!

 

مائده های زمینی  و مائده های تازه/ آندره ژید

 

----------------------------------

پ ن : عجیب است! حالا در بازخوانی مائده ها دارم چیزهای تازه ای پیدا میکنم. یک جور نزدیکی و هم حسی ؛ آن هم با حرف هایی که پیشتر خندیده بوده ام به آنها!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت 22:37  توسط شيرين  |