قاف

بو کن هوا رو...هومم.. ته ته هاش بوی باهارو میده.

وقتی بارون بزنه رو تن جوونه ها... بوی درختا و علفای خیس...مس میکنه آدمو!

درختا...درختا بیدار می شن ...

 کلی حرف دارم باهات،بیدار شو ...بوکن هوا رو...

اون چنارا یادت هس؟ باد میون برگاشون میپیچید و خش خش می کرد. گفتی صدای خداس؛ داره باهامون حرف میزنه!

گفتم آره! خدامون حسابی پُرحرفه!

گفتی: صدای چک چک بارون؟

گفتم: صدای پای تو

صدای پای تو که همیشه داری می ری...

 

پای کدام چشمه

یک لاقبایِ شعرم جا ماند؟

 

حالا چطور صدا کنم تو را؟

...

تقصیر من نیست که چشمهام نوک انگشتهام اند

تقصیر ماه نیست

 تقصیر تو بود که گفتی: تماشا کن!