http://oboor3.blogfa.com/ نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟ fa blogfa.com Mon, 21 Dec 2009 14:50:18 GMT http://oboor3.blogfa.com/post-133.aspx <UL dir=rtl> <LI> <DIV> </DIV></LI></UL> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">چرا به ياد نمي آورم؟ به گمانم تو حرفي براي گفتن داشتي</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">هرگز هيچ شبي ديدگان تو را نبوسيد.</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">گفتي مراقب انار و آينه باش</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">گفتي از كنار پنجره چيزي شبيه يك پرنده گذشت</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">زبانِ زمستان و مراثي ميله ها</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">عاشق شدن در ديماه، مردن به وقت شهريور...</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px" align=left><FONT size=1>(سيد علي صالحي)</FONT></P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> </P> <UL dir=rtl> <LI> <DIV> </DIV></LI></UL> <P>مي رويم نقاشي هاي سهراب را مي بينيم. <A href="http://www.tmoca.com/section10/page3.aspx?lang=Fa" target=_blank>آنجا</A> پر از تنه درختان بود. فشرده و كيپ تا كيپ هم روييده. </P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">من مي گويم از كجا معلوم كه درختند؟رنگشان سبز هست، اينطورهم چسپيده به هم...شايد علف اند؛ ولي  اين قدر بزرگ و باهيبت ...انگار كه  نگاه يك حشره هست.</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">مي گويد: نه .اينجا  عنوانش را نوشته "تنه درختان".</P> <P> </P> <UL> <LI> <DIV> </DIV></LI></UL> <P>...مسيو ابراهيم مرا با چشمهای بسته به اماکن مذهبی می برد و از من می خواست که تنها با استنشاق بويی که در اين اماکن پراکنده بود مذهب مربوطه را تشخيص دهم.</P> <P dir=rtl>" اينجا بوی شمع می ياد، کاتوليک. "</P> <P dir=rtl>" درسته، اينجا کليسای آگوست مقدسه. "</P> <P dir=rtl>" اينجا بوی عود و کندر می ياد، ارتدکس. "</P> <P dir=rtl>" درست گفتی، اينجا اياصوفيه است. "</P> <P dir=rtl>" اينجا بوی پا می ياد، مسلمونيه. نه واقعا جدی می گم بدجوری ..."</P> <P dir=rtl>" نفهميدم، چی گفتی؟! اينجا مسجد آبيه! بگو ببينم جايی که بوی بدن آدميزاد می ياد برای تو به اندازه ی کافی خوب نيست؟ پاهای تو هيچوقت بو نمی دهند؟ عبادتگاهی که بوی انسان ميده و برای انسان ها ساخته شده و پر از انسانه حال تو رو به هم ميزنه؟ الحق که مثل پاريسی ها فکرميکنی! برای من بوی عطر جوراب چيز آرامش بخشيه، چون به خودم می گم من از کسی که کنارم نشسته بهتر نيستم. من خودم رو بو می کنم، ديگرون رو بو می کنم، و حالم به سرعت بهتر ميشه! "</P> <P dir=rtl> اين را كه مي خوانم بي اختيار  روي صندلي ام جابه جا مي شوم و كف دستهايم را به هم ميكوبم! كتابي كه آدم را از جايش بپراند خواندن دارد! دَم كولوكيلا گرم كه گفت اين را بخوان: <A href="http://kolokila.persiangig.com/image/Ebrahim.pdf" target=_blank>مسيو ابراهيم و گلهاي قرآن/اريك امانوئل اشميت.</A></P> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P dir=rtl> </P></BLOCKQUOTE> <UL dir=rtl> <LI> <DIV> </DIV></LI></UL> <P>باز روي هندوانه ها، با نوك كارد چشم و دهان در مي آوري! ...خير سرش اين آخر نماد خورشيد هست!</P> <P> </P> <UL dir=rtl> <LI> <DIV> </DIV></LI></UL> <P>تو بايد پيدايت شود و براي آن انارها كه دلشان خون است، حافظ بخواني!</P> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P dir=rtl> </P></BLOCKQUOTE> <UL dir=rtl> <LI> <DIV> </DIV></LI></UL> <P>ديگر از اين گيومه ها خوشم نمي آيد.يك زماني عاشق اينها " " بودم. هر كلمه اي كه مي گذاشتم داخل اش احساس مي كردم ناگهان آن كلمه كش مي آيد و عمق پيدا مي كند و  ظرف بزرگي مي شود كه مي تواني تويش حسابي حرف بچپاني! هه</P> <P> </P> <UL dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <LI dir=rtl> <DIV> </DIV></LI></UL> <P>باورم نمي شود از من دلخور شده باشد. او كه مي دند من هيچ آدم آداب داني نيستم. نصف حرفهايم هم  هذيان و چرند هست! خودش كه ميداند، خودش كه ميداند...</P> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P dir=rtl> </P></BLOCKQUOTE> <UL dir=rtl> <LI> <DIV> </DIV></LI></UL> <P>فردا كه از خواب بيدار شوم، خميازه كشان پرده ها را كنار مي زنم. آفتاب مي ريزد توي اتاق. از اين بالا نوك شاخه  درختها پيداست. لخت و بي برگ اند. كش و قوسي به دستهايم مي دهم و مي خوانم:</P> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P dir=rtl>امروز </P> <P dir=rtl>روز اول دي ماه است</P> <P dir=rtl>من راز فصل ها را مي دانم</P> <P dir=rtl>و حرف لحظه ها را مي فهمم...</P> <P dir=rtl> </P></BLOCKQUOTE> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P></BLOCKQUOTE> Mon, 21 Dec 2009 14:50:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=133 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-133.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-132.aspx <P dir=rtl>زندگي جايي ميان خواب و بيداري به هم رسيده است.</P> <P dir=rtl>و من قاطي چيزها بودم. قاطي گلهاي قالي كه رو به پنجره بزرگ قرق آفتاب پاييزي بود.</P> <P dir=rtl>چشمهايم را مي بندم و روشني همچنان پيدا ...</P> <P dir=rtl>انگشتهايم كش مي آيد و كش مي آيد و نخ مي شود وپود مي شود و مي پيچد به تارها و ختايي مي شود و دور مي زند ترنج را و... باز آفتاب كه گسترده من بود.</P> Wed, 16 Dec 2009 09:23:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=132 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-132.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-131.aspx <P dir=rtl>گفتنم نمي آيد. وقتي كه تو روبه رويم نباشي.</P> <P dir=rtl>دستهايت را پشتت پنهان مي كني</P> <P dir=rtl>سرد مي شود هوا...</P> Tue, 08 Dec 2009 15:50:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=131 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-131.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-130.aspx <P dir=rtl align=justify>ديدم پاي تخت من نشسته بودند و پچ پچ مي كردند.  سرم را از زير پتو در آورده بودم كه مگر نميبيند من خوابيده ام برويد بيرون! يالله ...بيرون!</P> <P dir=rtl align=justify>وسط خواب و بيداري مي فهميدم كه هي ميايند سرك مي كشند و به هم مي گويند: "هنوز بيدار نشده."</P> <P dir=rtl align=justify>و بعد كه بيدار شده بودم زودي سروكله شان پيدا شده بود و انگار كه مهمترين و سري ترين ماموريت دنيا را دارند انجام ميدهند  همديگر را نگاه كردند و حالا 1،2،3... خاله شيرين تولدت مبارك! و بسته هاي هدديه كوچك و كاغذ هاي لوله شده و نقاشي هاي شان را جلوي رويم گرفتند.</P> <P dir=rtl align=justify>سفت مرا توي بغلشان ميگيرند ... ميان آغوش كوچكشان كه من زيادي برايش بزرگ ام!</P> <P dir=rtl align=justify>و آن دستخط  كودكانه پر از غلط ديكته هاي  دوست داشتني... با نقطه و ويرگولهاي قرمز ؛ ناب ترين مهرباني ها.</P> <P dir=rtl align=justify>"هتماً مرا شناختي. تازه اگر دوست داشته باشي برايت شعر ساخته ام برايت مي خوانم:(( خاله جونم خاله جونم دوست دارم يه عالمه هرچي بگم بازم كمه بازم مي گم خاله شيرين دوست دارم قدر تمام گل ها.))</P> <P dir=rtl align=justify>و بعد ورجه و ورجه آنها بود و من هم پابه پايشان ... و آن شادي غم انگيزي كه دورم را گرفته بود تماشا مي كردم.</P> <P dir=rtl align=justify>كه ديگر دلم نمي خواست بزرگ تر شوم... كه آن شاديها  به تنم تنگ مي آمد...</P> <P dir=rtl align=justify>با دستهاي گشوده روي سر پنجه پا  چند قدم بر مي دارم و آرام روي يك پا مي چرخم . مرا نگاه مي كنند و چند قدم  كوچك بر مي دارند و روي يك پا مي چرخند...</P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> Sun, 29 Nov 2009 14:16:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=130 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-130.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-129.aspx <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=5></FONT> </P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=5>آیا دوباره گیسوانم را در باد شانه خواهم زد؟</FONT></P> <P align=center><FONT face=Arial size=5></FONT> </P> <P align=center><FONT face=Arial size=5></FONT> </P> Tue, 24 Nov 2009 17:02:58 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=129 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-129.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-128.aspx <P dir=rtl>گاهي وقتها همه شوق و شگفتي ات با يك جوابِ سرد و سنگين ،‌ناگهان ...هه...</P> <P dir=rtl><I>ناتانائيل من به تو شوق را خواهم آموخت!</I></P> <P dir=rtl>..</P> <P dir=rtl>دلم براي همه يك هو تنگ مي شود،‌براي دوستان گذشته ام كه حالا بي خبر مانده ام ازشان.</P> <P dir=rtl>ميگويم: سحر تو خيلي خوب بودي. دلم حسابي برايت تنگ شده! هنوز هم وقتي ميروي دستشويي با خودت سوت ميزني؟ آنهم چي؟ ! از كرخه تا راين! </P> <P dir=rtl>دلم مي خواست همه دنيا را تنگ توي بغل ام بگيرم...  </P> <P dir=rtl>دنيايي كه مرا از خودش جدا مي كند. و دوست داشتن ام را پس مي زند.</P> <P dir=rtl>پاييز توي كوچه راه مي رود ....كسي چشم به راه كسي نيست. تنها هياهويي كه برپا ميشود فروشگاه هاي حراج پاييزه اند.</P> <P dir=rtl>تنها به تماشاي درختهاي سرخ مي روم.آخر همه عجله دارند، همه سرشان شلوغ است،وقت ندارند، حوصله ندارند...همه چيز براي همه عادي هست.</P> <P dir=rtl>كت و شلوارهاي متحرك با  چترهاي سياهشان  كه شبيه  دهن كجي به ابرها هست! آدم هاي زرنگ... </P> <P dir=rtl>آدمهاي بي حوصله ي گم شده توي دود سيگار...خميازه هاي كشدار...اگر همه باران هاي  دنيا را هم توي صورتشان بپاشي، چرتشان پاره نمي شود!</P> <P dir=rtl>...</P> <P dir=rtl>امروز شنيدم كه چند نفر ديگر از آنفولانزا مرده اند.</P> <P dir=rtl>چرا هيچ كس از سرحد شوق و مستي نمي ميرد؟</P> <P dir=rtl>باران و آسمان و درخت ، قرمه سبزي مادر،گرمي يك سيب... آدمهايي كه هيچ چيز ذوق زده شان نمي كند!</P> <P dir=rtl>فقط بچه هاي كوچك اند كه مي فهمند.</P> <P dir=rtl>بابت شعر نصف و نيمه اي كه برايشان مي خواني  ، يا  يك نقاشي كج و كوله اي كه توي دفترشان مي كشي، دنيا را از جيغ و ويغ شادي شان روي سرشان مي گذارند.</P> <P dir=rtl>ناتانائيل ما شوق هامان را كجا ، كي جا گذاشته ايم؟</P> <P dir=rtl>ناتانائيل قلب من دارد مي تركد...</P> <P dir=rtl>چرا  كسي فرياد نميزند</P> <P dir=rtl>قبيله مست ها كجا كوچ كرده اند؟  آنهايي كه  سر و صداي بازار و ضرب چكش ها هم  مست و رقصانشان مي كند. </P> <P dir=rtl>ديوانه ها ، مجنون ها، وحشي ها، جنگلي ها... واي ناتانائيل ما چقدر متمدن شده ايم!</P> <P dir=rtl>سراغ هر ديوانه اي كه ميروم عاقل شده است.</P> <P dir=rtl>اصلا ول كنيم اينها را. تا كي ميخواهي از اين و آن بپرسي شرابخانه كجاست؟ بيا برويم كنج دلمان بنشينيم براي خودمان شعر بخوانيم. بيا ناتانائيل... من چاي مي آورم تو هم مولانا را بياور.</P> <P dir=rtl> </P> Mon, 09 Nov 2009 19:47:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=128 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-128.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-127.aspx <P align=center><FONT size=7><IMG height=348 alt="و اين منم" hspace=0 src="http://upic.ir/files/ej5njsiwfspxab2jt3xp.jpg" width=230 align=baseline border=0></FONT></P> <P> </P> <UL> <LI> <DIV>و اين منم! در آستانه فصلي سرد، با ليوان چاي آبي ام !</DIV></LI></UL> <P> </P> <UL> <LI> <DIV>روده بر مي شوم از خنده!بي سوادِ كوچولوي من  "خيالِ خام پلنگ..." را "خيالِ خانوم  پلنگ" مي خواند!</DIV></LI></UL> <P align=center> </P> <UL> <LI> <DIV>بابا صدايم ميكند. ميروم مي بينم ناهار را آماده كرده است. ميگويد:"تو فقط دستهاتو بشورُ بيا." دستهايم را  شستم و رفتم. غذا را توي قابلمه هاي كوچك گرم كرده و سالاد خيار و گوجه هم درست كرده، قطعات خيلي درشت بعلاوه يك عالمه پياز! (البته كه تا تهش را ميخورم!)</DIV></LI></UL> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P>مي گويد: " يادم رفت توش فلفل بريزم!"</P> <P>-          چه فلفلي؟</P> <P>-          فلفل سياه</P> <P>-          توي سالاد؟؟!</P> <P>-          آره! خيلي خوب مي شه!</P> <P> </P></BLOCKQUOTE> <UL> <LI> <DIV> انجير ها را ! ميان برگهاي نيم زرد ، چند تا ميوه هنوز كال مانده اند!</DIV></LI></UL> <P> </P> <UL> <LI> <DIV> دیروز باز نامه هاي سهراب را ميخواندم. </DIV></LI></UL> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P>ميا<I>ن اين روز ابري، من ترا صدا زدم. من ترا ميان جهان صدا خواهم  كرد. و چشم به راه صدايت خواهم بود. و در اين دره تنهايي، تو آب روان باش و زمزمه كن. من خواهم شنيد.</I></P> <P> </P></BLOCKQUOTE> <UL> <LI> <DIV>باران لاي موهايم گير كرده است. </DIV></LI></UL> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P>هرچه موهايم را شانه كردم</P> <P>ديگر هيچوقت  صاف نشد...</P> <P> </P></BLOCKQUOTE> <UL> <LI> <DIV>همچنان نامجو:</DIV></LI></UL> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P align=right>عمري دگر ببايد بعد از وفات مارا</P> <P align=right>كين عمر طي نموديم</P> <P align=right>اندر اميدواري</P> <P align=right>اندر اميدواري...</P></BLOCKQUOTE></BLOCKQUOTE></BLOCKQUOTE> Fri, 06 Nov 2009 11:29:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=127 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-127.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-126.aspx <P align=center>در شبِ باران به خاک ریخته گاهی</P> <P align=center>بوسه ابری که دل سپرده به ماهی</P> <P align=left><FONT size=1></FONT> </P> <P align=left><FONT size=1>فاضل نظری</FONT></P> Tue, 03 Nov 2009 11:17:40 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=126 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-126.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-125.aspx <P dir=rtl align=center>اي خاطره ات پونز</P> <P dir=rtl align=center>نوك تيز ته كفشم</P> <P dir=rtl align=center>اين صندل رسوايي</P> <P dir=rtl align=center>اين صندل رسوايي...</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>--------------------------------------</P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>پانوشت:اولين بار آن وقت ها كه آلبوم "ترنج" نامجو تازه در آمده بود، "رو سر بنه به بالين" اش را شنيده بودم و خيلي مايل بودم يقه خواننده اش را بگيرم  وسرش  فرياد بزنم: خفه شو!  </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>آخر آدم وقتي تصور مي كند مولانا اين شعر را در چه وضعيتي گفته و چه حسي پشتش بوده بعد اين را مي شنود... بيشتر به يك جور پوزخند شبيه است. چطور مي شود  با ريتم و قر و اطوار اين شكلي به  كسي خطاب كرد : "تركِ من خرابِ شبگرد مبتلا كن!"</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>بعد از آن "همراه شو عزيز" و خود "ترنج" را شنيده  بودم و البته از اين دوتا بدم نيامده بود.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>گذشت و گذشت تا حالا كه همه آلبوم ها و كارهايش يكجا به دستم رسيد. </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>واي خداي من!  تنها تركيبي كه براي توصيف اينها مي توانم به كار ببرم "ديوانه بازي هاي گُل درشت" هست!يغور و شلخته! مستي و ديوانگي كه پر از ظرافت  باشد البته كه  ته قشنگي هست...يك جوري كه همه چيزها را از چهارچوب  و جاي اصليشان بيرون مي كشي ، با اين وجود چيزي كه حاصل مي شود سبكي رهايي و زيبايي هست.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>اما خب ميان اينهمه چيزهايي هم پيدا كردم كه خوش آيند بود. مثلا "هيچ" اش: بنگر به جهان چه طرح بربستم، هيچ...</FONT><FONT color=#333333>ايني كه حالا دارم مي شنوم هم خيلي  قشنگ هست، "شيوه نوشين لبان".</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>و اين "پونز" كه چشمم را گرفته است.</FONT></P> <P dir=rtl> </P> Fri, 30 Oct 2009 16:10:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=125 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-125.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-124.aspx <P dir=rtl>احساسِ تشنه اي را دارم كه از بي آبي به نوشيدن آب شور دريا مجبور شده!</P> <P dir=rtl>يا گرسنه اي كه از بي غذايي به خوردن گوشت مرده تن داده باشد!</P> <P dir=rtl>زندگي به چه بهايي؟</P> <P dir=rtl>آن هم من كه فريادهاي مستانه قلبم گوش فلك را كر كرده بود كه:</P> <P dir=rtl align=center>" من نور خورم كه قوت جان است!"</P> <P dir=rtl>زندگي به چه بهايي؟ زندگي آيا تا چه حد ارزشمند است كه بابتش... </P> <P dir=rtl>گفتي :‌ هميشه ايده آل هايمان را تقليل مي دهيم تا دست يافتني تر شوند!</P> <P dir=rtl>كاستن و كاستن و كاستن... تا كجا آخر؟</P> <P dir=rtl> </P> Sun, 25 Oct 2009 17:01:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=124 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-124.aspx