http://oboor3.blogfa.com/ نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟ fa blogfa.com Mon, 09 Nov 2009 19:47:18 GMT http://oboor3.blogfa.com/post-128.aspx <P dir=rtl>گاهي وقتها همه شوق و شگفتي ات با يك جوابِ سرد و سنگين ،‌ناگهان ...هه...</P> <P dir=rtl><I>ناتانائيل من به تو شوق را خواهم آموخت!</I></P> <P dir=rtl>..</P> <P dir=rtl>دلم براي همه يك هو تنگ مي شود،‌براي دوستان گذشته ام كه حالا بي خبر مانده ام ازشان.</P> <P dir=rtl>ميگويم: سحر تو خيلي خوب بودي. دلم حسابي برايت تنگ شده! هنوز هم وقتي ميروي دستشويي با خودت سوت ميزني؟ آنهم چي؟ ! از كرخه تا راين! </P> <P dir=rtl>دلم مي خواست همه دنيا را تنگ توي بغل ام بگيرم...  </P> <P dir=rtl>دنيايي كه مرا از خودش جدا مي كند. و دوست داشتن ام را پس مي زند.</P> <P dir=rtl>پاييز توي كوچه راه مي رود ....كسي چشم به راه كسي نيست. تنها هياهويي كه برپا ميشود فروشگاه هاي حراج پاييزه اند.</P> <P dir=rtl>تنها به تماشاي درختهاي سرخ مي روم.آخر همه عجله دارند، همه سرشان شلوغ است،وقت ندارند، حوصله ندارند...همه چيز براي همه عادي هست.</P> <P dir=rtl>كت و شلوارهاي متحرك با  چترهاي سياهشان  كه شبيه  دهن كجي به ابرها هست! آدم هاي زرنگ... </P> <P dir=rtl>آدمهاي بي حوصله ي گم شده توي دود سيگار...خميازه هاي كشدار...اگر همه باران هاي  دنيا را هم توي صورتشان بپاشي، چرتشان پاره نمي شود!</P> <P dir=rtl>...</P> <P dir=rtl>امروز شنيدم كه چند نفر ديگر از آنفولانزا مرده اند.</P> <P dir=rtl>چرا هيچ كس از سرحد شوق و مستي نمي ميرد؟</P> <P dir=rtl>باران و آسمان و درخت ، قرمه سبزي مادر،گرمي يك سيب... آدمهايي كه هيچ چيز ذوق زده شان نمي كند!</P> <P dir=rtl>فقط بچه هاي كوچك اند كه مي فهمند.</P> <P dir=rtl>بابت شعر نصف و نيمه اي كه برايشان مي خواني  ، يا  يك نقاشي كج و كوله اي كه توي دفترشان مي كشي، دنيا را از جيغ و ويغ شادي شان روي سرشان مي گذارند.</P> <P dir=rtl>ناتانائيل ما شوق هامان را كجا ، كي جا گذاشته ايم؟</P> <P dir=rtl>ناتانائيل قلب من دارد مي تركد...</P> <P dir=rtl>چرا  كسي فرياد نميزند</P> <P dir=rtl>قبيله مست ها كجا كوچ كرده اند؟  آنهايي كه  سر و صداي بازار و ضرب چكش ها هم  مست و رقصانشان مي كند. </P> <P dir=rtl>ديوانه ها ، مجنون ها، وحشي ها، جنگلي ها... واي ناتانائيل ما چقدر متمدن شده ايم!</P> <P dir=rtl>سراغ هر ديوانه اي كه ميروم عاقل شده است.</P> <P dir=rtl>اصلا ول كنيم اينها را. تا كي ميخواهي از اين و آن بپرسي شرابخانه كجاست؟ بيا برويم كنج دلمان بنشينيم براي خودمان شعر بخوانيم. بيا ناتانائيل... من چاي مي آورم تو هم مولانا را بياور.</P> <P dir=rtl> </P> Mon, 09 Nov 2009 19:47:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=128 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-128.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-127.aspx <P align=center><FONT size=7><IMG height=348 alt="و اين منم" hspace=0 src="http://upic.ir/files/ej5njsiwfspxab2jt3xp.jpg" width=230 align=baseline border=0></FONT></P> <P> </P> <UL> <LI> <DIV>و اين منم! در آستانه فصلي سرد، با ليوان چاي آبي ام !</DIV></LI></UL> <P> </P> <UL> <LI> <DIV>روده بر مي شوم از خنده!بي سوادِ كوچولوي من  "خيالِ خام پلنگ..." را "خيالِ خانوم  پلنگ" مي خواند!</DIV></LI></UL> <P align=center> </P> <UL> <LI> <DIV>بابا صدايم ميكند. ميروم مي بينم ناهار را آماده كرده است. ميگويد:"تو فقط دستهاتو بشورُ بيا." دستهايم را  شستم و رفتم. غذا را توي قابلمه هاي كوچك گرم كرده و سالاد خيار و گوجه هم درست كرده، قطعات خيلي درشت بعلاوه يك عالمه پياز! (البته كه تا تهش را ميخورم!)</DIV></LI></UL> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P>مي گويد: " يادم رفت توش فلفل بريزم!"</P> <P>-          چه فلفلي؟</P> <P>-          فلفل سياه</P> <P>-          توي سالاد؟؟!</P> <P>-          آره! خيلي خوب مي شه!</P> <P> </P></BLOCKQUOTE> <UL> <LI> <DIV> انجير ها را ! ميان برگهاي نيم زرد ، چند تا ميوه هنوز كال مانده اند!</DIV></LI></UL> <P> </P> <UL> <LI> <DIV> دیروز باز نامه هاي سهراب را ميخواندم. </DIV></LI></UL> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P>ميا<I>ن اين روز ابري، من ترا صدا زدم. من ترا ميان جهان صدا خواهم  كرد. و چشم به راه صدايت خواهم بود. و در اين دره تنهايي، تو آب روان باش و زمزمه كن. من خواهم شنيد.</I></P> <P> </P></BLOCKQUOTE> <UL> <LI> <DIV>باران لاي موهايم گير كرده است. </DIV></LI></UL> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P>هرچه موهايم را شانه كردم</P> <P>ديگر هيچوقت  صاف نشد...</P> <P> </P></BLOCKQUOTE> <UL> <LI> <DIV>همچنان نامجو:</DIV></LI></UL> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P align=right>عمري دگر ببايد بعد از وفات مارا</P> <P align=right>كين عمر طي نموديم</P> <P align=right>اندر اميدواري</P> <P align=right>اندر اميدواري...</P></BLOCKQUOTE></BLOCKQUOTE></BLOCKQUOTE> Fri, 06 Nov 2009 11:29:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=127 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-127.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-126.aspx <P align=center>در شبِ باران به خاک ریخته گاهی</P> <P align=center>بوسه ابری که دل سپرده به ماهی</P> <P align=left><FONT size=1></FONT> </P> <P align=left><FONT size=1>فاضل نظری</FONT></P> Tue, 03 Nov 2009 11:17:40 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=126 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-126.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-125.aspx <P dir=rtl align=center>اي خاطره ات پونز</P> <P dir=rtl align=center>نوك تيز ته كفشم</P> <P dir=rtl align=center>اين صندل رسوايي</P> <P dir=rtl align=center>اين صندل رسوايي...</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>--------------------------------------</P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>پانوشت:اولين بار آن وقت ها كه آلبوم "ترنج" نامجو تازه در آمده بود، "رو سر بنه به بالين" اش را شنيده بودم و خيلي مايل بودم يقه خواننده اش را بگيرم  وسرش  فرياد بزنم: خفه شو!  </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>آخر آدم وقتي تصور مي كند مولانا اين شعر را در چه وضعيتي گفته و چه حسي پشتش بوده بعد اين را مي شنود... بيشتر به يك جور پوزخند شبيه است. چطور مي شود  با ريتم و قر و اطوار اين شكلي به  كسي خطاب كرد : "تركِ من خرابِ شبگرد مبتلا كن!"</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>بعد از آن "همراه شو عزيز" و خود "ترنج" را شنيده  بودم و البته از اين دوتا بدم نيامده بود.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>گذشت و گذشت تا حالا كه همه آلبوم ها و كارهايش يكجا به دستم رسيد. </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>واي خداي من!  تنها تركيبي كه براي توصيف اينها مي توانم به كار ببرم "ديوانه بازي هاي گُل درشت" هست!يغور و شلخته! مستي و ديوانگي كه پر از ظرافت  باشد البته كه  ته قشنگي هست...يك جوري كه همه چيزها را از چهارچوب  و جاي اصليشان بيرون مي كشي ، با اين وجود چيزي كه حاصل مي شود سبكي رهايي و زيبايي هست.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>اما خب ميان اينهمه چيزهايي هم پيدا كردم كه خوش آيند بود. مثلا "هيچ" اش: بنگر به جهان چه طرح بربستم، هيچ...</FONT><FONT color=#333333>ايني كه حالا دارم مي شنوم هم خيلي  قشنگ هست، "شيوه نوشين لبان".</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333>و اين "پونز" كه چشمم را گرفته است.</FONT></P> <P dir=rtl> </P> Fri, 30 Oct 2009 16:10:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=125 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-125.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-124.aspx <P dir=rtl>احساسِ تشنه اي را دارم كه از بي آبي به نوشيدن آب شور دريا مجبور شده!</P> <P dir=rtl>يا گرسنه اي كه از بي غذايي به خوردن گوشت مرده تن داده باشد!</P> <P dir=rtl>زندگي به چه بهايي؟</P> <P dir=rtl>آن هم من كه فريادهاي مستانه قلبم گوش فلك را كر كرده بود كه:</P> <P dir=rtl align=center>" من نور خورم كه قوت جان است!"</P> <P dir=rtl>زندگي به چه بهايي؟ زندگي آيا تا چه حد ارزشمند است كه بابتش... </P> <P dir=rtl>گفتي :‌ هميشه ايده آل هايمان را تقليل مي دهيم تا دست يافتني تر شوند!</P> <P dir=rtl>كاستن و كاستن و كاستن... تا كجا آخر؟</P> <P dir=rtl> </P> Sun, 25 Oct 2009 17:01:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=124 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-124.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-123.aspx <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P dir=rtl>نكته طلايي 1: نمك هاي محلول در آب احتراق چوب را به تاخير مي اندازند.</P></BLOCKQUOTE> <P dir=rtl>زير "نمك هاي محلول در آب" خط مي كشم.</P> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P dir=rtl>نكته طلايي 2 : بريدن درختان در فصل پاييز  انجام مي شود، چون در پاييز شيره درختان كمتر است...</P></BLOCKQUOTE> <P dir=rtl>...</P> <P dir=rtl>حالا پاييز است!</P> <P dir=rtl>كتابم را مي بندم و سرم را روي ميز مي گذارم. ميز چوبي با سطح سفيد و صيقل خورده استحاله درخت است.</P> <P dir=rtl>توي سرم پر از صداي افتادن درخت مي شود. </P> <P dir=rtl>آدم موجود وحشتناكي است؛ در حاليكه پايه هاي وجودش روي يك جور سنگدلي ناگزير بنا شده است.</P> <P dir=rtl>چقدر ميز چوبي من عادي و طبيعي به نظر مي رسد، و اين چقدر غم انگيز هست!</P> <P dir=rtl>من كبوترها را ديده ام كه براي يك وجب جاي بيشتر به جان هم مي افتند و حتي جوجه هاي نورس خودشان را با نوك زدن هاي مكرر مجروح مي كنند.</P> <P dir=rtl>اين  بي عاطفگي چيزي نيست كه مختص انسان باشد.</P> <P dir=rtl>من علفهاي هرز را از خاك بيرون كشيده ام، اما بين خود گياهان كمتر چيزي شبيه اين سنگدلي ديده ام. آنها  براي به دست آوردن نور رقابت مي كنند و بيشتر و بيشتر قد مي كشند. ريشه ها شان را تا مي توانند در دل خاك پخش مي كنند اما كدام درختي خم شده است تا علف ترد هرزي را از خاك بيرون بياورد؟!</P> <P dir=rtl>حالا پاييز است...</P> <P dir=rtl>توي سرم پر از صداي افتادن درختهايي مي شود كه ...عاشقشان شده ام!</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>------------------------------------------</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> ياد "تنهايي پر هياهو" مي افتم و آن جمله كه هي تكرار مي شد:نه آسمان عاطفه دارد و نه انسان انديشمند!</P> <P dir=rtl> </P> Tue, 20 Oct 2009 13:41:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=123 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-123.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-122.aspx <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px" align=justify>مي دانستي غم چقدر قشنگ است؟  دلتنگي ... دلتگي كه  سينه ات را لبريز ميكند.</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px" align=justify>يك حفره توي قلبت باز مي شود و سرريزِ سرخ و زرد و نارنجي... تمامي ندارد.چشمت به  درختها مي افتد، پاييز مي شود.</P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px" align=justify>حس مي كنم سرما را دوست دارم. ليوان چاي ام پررنگ تر ميشود و عطر تو را مي گيرد و عطر باران را...</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>---------------</P> <P dir=rtl>پ.ن: چه خوب شد كه اين را پيدا كردم! چقدر نوازش دارد.چقدر به درد حال من مي خورد.اين را بشنويد: <U><FONT color=#810081><A href="http://dastpak.persiangig.com/Amalia_Rodrigues-O_Meu_Primeiro_Amor.mp3" target=_blank>امليا رودريگز/اولين عشق من</A></FONT></U></P> <P dir=rtl> </P> Thu, 15 Oct 2009 12:11:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=122 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-122.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-121.aspx <P dir=rtl>راديو همه اش از مولانا گفت و شمس . غزل خواند ... غزل خواند...</P> <P dir=rtl>رفتم آخر ديوان شمس را آوردم و مقالات را و يادداشت هاي خط سوم را.</P> <P dir=rtl>***</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من با تو آغاز شدم. آنكه بود،‌من نبودم. تو آمدي و من شدم.</P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>بر من گذشت عشق و من در عقب شدم</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>واگشت و لقمه كرد و مرا خورد چون عقاب!</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl>و تو شمس من شدي؛ و شعر من شدي، و شراب من شدي و سماع من شدي و خداي من شدي...</P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>پير من و مراد من</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>درد من و دواي من</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>فاش بگفتم اين سخن</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>شمس من و خداي من</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>كعبه ي من كنشت من</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>دوزخ من بهشت من</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>مونس روزگار من</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>شمس من و خداي من</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>شمس من و خداي من...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl><FONT size=3> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>چه شادم به دوستي تو- كه مرا چنين دوستي داد. خدا اين دل مرا به تو دهد! مرا چه آن جهان چه اين جهان. مرا چه قعر زمين چه بالاي آسمان.</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=left><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>مقالات</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>مقصود از وجود عالم ملاقات دو دوست بود كه روي در هم نهند...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=left><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>مقالات</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl><FONT size=3> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>اين خُمي بود از شراب رباني ، سر به گل گرفته...هيچ كس را به اين وقوفي نه.</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=left><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>مقالات</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=left> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>و من به تو رسيدم. تشنه...تشنه ي تشنه... ملول از صحبت خلق، از حساب عقل... به تو رسيدم شرابِ ناب نامكشوف!</P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>سرمستم و سرمستم و سرمستِ كسي</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>مي خوردم و مي خوردم از دست كسي</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>اما ..</P> <P dir=rtl> چه بر سر خمار خواهد آمد بي شراب؟</P> <P dir=rtl>چه بر سر باغ بي بهار؟</P> <P dir=rtl>چه بر سر سيمرغ بي قاف؟</P> <P dir=rtl>چه بر سر من بي تو؟</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>اكنون وقت رفتن شد!</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>هر لحظه فراق </STRONG></FONT></P> <P dir=rtl><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>هر لحظه بيا</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>هر لحظه برو...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=left><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>مقالات</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>هيچ كس را معلوم نبود كه او چه كس است و از كجاست. روز پنجشنبه بيس و يكم شوال شمس الدين غيبت نمود. قرب ماهي طلب او كردند، اثري پيدا نشد كه چه شد و به كجارفت!</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=left><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>افلاكي</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=left> </P> <P dir=rtl>تو رفته اي! تو رفته اي شمسِ ديوا نه من!</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>از شرم بمردم كه نرستم بي تو</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>بر خواستم از جان چو نشستم بي تو</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>از دست فراق تو نجَستم بي تو</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>وز دست فراق خون گرستم بي تو</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl> </P> Sat, 10 Oct 2009 07:46:17 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=121 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-121.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-120.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl align=center><IMG alt="جان عشاق" hspace=0 src="http://delawaz.ir/showimage.aspx?imagepath=/delawazcontent/media/image/2006/09/157_orig.jpg&mode=350" align=baseline border=0></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>"جان عشاق" را مي شنوم. ترجيح مي دهم به جاي استفاده از سي دي يا حافظه گوشي ام،‌ آن كاست قديمي را توي ضبط بگذارم.</P> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px">هماي اوج سعادت به دام ما افتد</P> <P dir=rtl>اگر تو را گذري بر مقام ما افند</P> <P dir=rtl>حباب وار براندازم از نشاط كلاه</P> <P dir=rtl>اگر ز روي تو عكسي به جام ما افتد</P></BLOCKQUOTE> <P dir=rtl>جان عشاق را بي نهايت دوست دارم. از سر تا تهش را. همه قطعه ها و آهنگ هايش را همه زير وبم هايش را. به خلوت شبانه ام گره خورده است. پر از خاطره هست براي من ، پر از اوج، پر از مستي،  پر از يك جور غمِ لطيف... و از همه بيشتر همان تصنيف "جان عشاق":</P> <BLOCKQUOTE dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px"> <P dir=rtl>دوش مي آمد و رخساره بر افراخته بود</P> <P dir=rtl>تا كجا باز دلِ غم زده اي سوخته بود</P></BLOCKQUOTE> <P dir=rtl>و همين كافيست تا من نسبت به "پرويز مشكاتيان" بي نهايت احساسِ ارادت و احترام  كنم. </P> <P dir=rtl>پنجره را مي بندم ، باد و باران  سهم درخت ها مي شود. تلويزيون تشييع جنازه مشكاتيان را نشان مي دهد.</P> <P dir=rtl align=center>مطربان رفتند وصوفي در سماع</P> <P dir=rtl align=center>عشق را آغاز هست،‌انجام نيست...</P> <P dir=rtl align=center> </P> <P dir=rtl align=center> </P> Thu, 24 Sep 2009 14:04:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=120 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-120.aspx http://oboor3.blogfa.com/post-119.aspx <P dir=rtl>دستم را دراز مي كنم تا خودكار را از روي ميز بردارم. چشمم به ليمويي مي افتد كه چند روز پيش با خودم آورده بودم تا بويش كنم. عطرش مست مي كند آدم را! </P> <P dir=rtl>حالا خشك و كوچك شده است. بو مي كنم اش...هيچ بويي نمي دهد</P> <P dir=rtl>                                         بو مي كنم اش...هيچ بويي نمي دهد</P> <P dir=rtl>                                         بو مي كنم اش...هيچ بويي نمي دهد</P> <P dir=rtl> بالا مي گيرم ،جلوي چشمهايم. نگاه اش مي كنم با شوق وترديد.</P> <P dir=rtl>شبيه جام شرابي كه تا ته سر كشيده باشي اش!</P> Sun, 06 Sep 2009 22:03:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=oboor3&postid=119 oboor3 http://oboor3.blogfa.com/post-119.aspx